Κυριακή θα μου πεις, όρεξη πού ´χεις.

Στο κάτω-κάτω, αραχτός στην πολυθρόνα σου, πίνοντας τον καφέ σου, τι δικαίωμα έχεις να μιλάς για επαναστάσεις κ.λπ.;

Θυμήσου το αυτό, ο δρόμος ποτέ δεν ήταν δικός σου.

Ήταν δικός μας, εμάς των γνήσιων υπερασπιστών της ανθρώπινης αδικίας, που με ένα σήμα μόνο, τους γεμίζουμε κατά χιλιάδες.

Κάτι που κάνουμε χρόνια τώρα, ενόσω εσύ βολεύεσαι στη γωνίτσα σου.

Ναι, το σήμα δεν έχει πέσει ακόμη, μα σίγουρα κάποιος σημαντικός λόγος θα υπάρχει, πρώτα-πρώτα γιατί δεν γίνεται εμείς να παίξουμε το παιχνίδι της Δύσης.

Άλλωστε αυτοί έφεραν τους μουλάδες στην εξουσία, αυτοί να τους ρίξουν. Όπως και στο Αφγανιστάν ή τη Συρία ή και σε όλα τα άλλα που κάνουν στην Αφρική.

Αν θες να κατέβεις, είσαι ελεύθερος, στην αστική δημοκρατία που τόσο αγαπάς, εσύ και οι υπόλοιποι νοικοκυραίοι.

Αλλά πού να πας καημένε, εσύ δεν ξέρεις ούτε πώς να το ξεκινήσεις.

Ενώ εμείς, σε μισή ώρα είμαστε κάτω.

Αρκεί να πέσει το σήμα.

Και να ξέρεις, εμείς δεν φοβόμαστε την καταστολή, βγαίνουμε μπροστά, δεν είμαστε τίποτα φοβισμένα ανθρωπάκια σαν εσένα.

Αν πέσει το σήμα, θα δεις.

Γιατί δεν έπεσε ακόμη;

Σου είπαμε, κάποιος λόγος θα υπάρχει και σίγουρα εμείς δεν πέφτουμε στην παγίδα της Δύσης ή και των κυβερνητικών.

Τι, τι είπες; Μίλα δυνατά.

Τι θα κάναμε αν ήμαστε στο Ιράν; Μα το ρωτάς; Θα είχαμε κάψει τη χώρα όλη.

Μόλις έπεφτε το σήμα.

Όχι τώρα, αλλά την κατάλληλη στιγμή κι απ´τη σωστή μεριά. Αυτό έπρεπε να περιμένουν κι αυτοί οι άνθρωποι ρε παιδί μου, το σωστό σήμα, όχι το αμερικανόφερτο.

Κι αν δεν έρθει ποτέ;

Ε, τότε κάποιος λόγος θα υπήρχε, ίσως υπάρχουν και λαοί που δεν αξίζουν να σωθούν, αν δεν ψάξουν το δίκιο τους με τη σωστή μεριά.

Αν έχει το δίκιο μεριά, αυτό ρωτάς;

Φυσικά και έχει, τη δική μας. Ό,τι άλλο, εξυπηρετεί τους εχθρούς μας.

Και ποιοι είναι οι εχθροί μας;

Αυτοί που δεν θέλουν ό,τι εμείς.

Οι απέναντι και μαζί τους κι αυτοί που λέτε εσείς «ελεύθερους ανθρώπους», που πάνε και κάθε μέρα όπου τους ξημερώσει.

Αυτοί είναι οι χειρότεροι, ούτε που ξέρουν τι θέλουν, τις ισορροπίες, τα παιχνίδια που παίζονται πίσω από την πλάτη τους.

Ενώ εμείς, εμείς ξέρουμε.

Έχουμε ανθρώπους που ξέρουν.

Και δίνουν το σωστό σήμα, τη στιγμή που πρέπει.

Για αυτό σου λέμε, αν θες να αλλάξεις τον κόσμο, έλα με εμάς, εμείς ξέρουμε το πώς και το πότε.

Μόνος σου δεν μπορείς να κάνεις πολλά.

Μπορεί να νιώθεις κι εσύ… ελεύθερος, αλλά και τι με αυτό; Μια ψήφο ανά 4 χρόνια στη δημοκρατία σου, αυτό έχεις μόνο.

Ενώ εμείς έχουμε αγώνες, συντροφικότητα, αλληλεγγύη.

Ναι, όταν πέφτει το σήμα. Γιατί οι αρχηγοί μας, ξέρουν καλύτερα από εμάς.

Και να ξέρεις, όπου νά ναι θα πέσει.

Και τότε θα μας δεις.

Όπου νά ´ναι.

Σίγουρα.