Πρέπει κάποια στιγμή να κοιτάξουμε στον καθρέπτη μας, να δούμε ποιοι είμαστε. Τι στο διάολο είμαστε; Κι αν όχι όλοι, εμείς, τα παιδιά της Μεταπολίτευσης. Τι στο διάολο μας έλειψε τα 35 από τα 40 τελευταία χρόνια; H δουλειά, το ψωμί, η ελευθερία, η ειρήνη; Πώς στο διάολο τολμάμε να το παίζουμε κατατρεγμένοι αυτού του…

Γιατί το χειρότερο όλων δεν είναι η επαπειλούμενη φτώχεια, αλλά η φτήνια, η έκπτωση όλου του οικοδομήματος γύρω μας. Γιατί όλα γύρω μας είναι μιας χρήσης, χείριστης ποιότητας, ντροπιαστικής αισθητικής. Και έχουμε τόσο εθιστεί, τόσο βυθιστεί σε αυτή την ασχήμια, που σπεύδουμε να εξαφανίσουμε την ομορφιά όπου την βρούμε. Πετάμε σκουπίδια στα πεζοδρόμια, στον δρόμο,…

Θες να γράψεις αλλιώς ρε πούστη μου, να αφήσεις το χέρι να σκαλίσει όνειρα, ελπίδες, να μιλήσει για οράματα και σπουδαία πράγματα. Να νιώσεις άνθρωπος ξανά και τη ζεστασιά του να φτιάχνεις τη ζωή σου στο πλάι του άλλου. Και είναι μέρες που το ‘χεις πάρει απόφαση, είσαι έτοιμος και ξεκινάς. Ξεκινάς με το μυαλό,…

Είναι η πρώτη φορά που αισθάνομαι πως ο έλεγχος χάνεται. Πως η τροχιά μας γύρω από την λογική έχει ξεμακρύνει τόσο πολύ, που ένα μόνο τυχαίο γεγονός θα μπορέσει να μας στείλει στο πουθενά. Η Ελλάδα βρίσκεται με το ένα πόδι έξω από την Ευρώπη, απαξιώνοντας την όποια συνεργασία με τους εταίρους, αρνούμενη να καταθέσει…

Γιατί ο νέος λαϊκισμός είναι αυτός του καβαντζοπατριωτισμού αγαπητέ και αυτό έχει δύο αναγνώσεις. Η μία είναι του απροσκύνητου Έλληνα που έχει όλη την τρέλλα του κόσμου να κοντράρει την Ευρώπη για μία λέξη. Που δεν τον νοιάζει πώς, αλλά απαιτεί από όλους να σεβαστούν την νωπή λαϊκή επιταγή για το τέλος του μνημονίου, λύνοντας…

Από την κρίση, είτε τελειώνει είτε όχι, μπορεί να κρατήσει κανείς πολλά… πώς είναι να χάνεις κεκτημένα, περιουσίες, την δουλειά σου, ίσως και τον σύντροφό σου, πώς είναι να μη μπορείς να ανοίξεις το καλοριφέρ ενώ κρυώνεις, να φας αυτό που θες γιατί δεν τό ’χεις. Εμπειρίες χρήσιμες όλες και με την αξία της η…